Taraxacum pseudofontanum Soest ,

Acta Bot. Neerl. 8 (2): 94 (1959) –

Abb. 9 A.

Syn. T. insubricum Soest, Webbia 21: 625 (1966a), syn. novum. – Abb. 9 B.

Österreich, Kärnten: Tauerntal, Geiselkopf, 1870–2000 m s.m., 1.8. 1957, leg. Soest (Hb. L 0 0 65661, 0 0 65662, 0 0 65670, 0 0 65671, 0 0 65672, 0 0 65673, 0 0 65707, 0 0 65709, 0065710); – ibid. 18.7.1957, leg. van Soest (Hb. L 0 0 65679, 0 0 65683, 0 0 65684, 0 0 65685, 0 0 65706, 0065708).

Italien, Südtirol: Obervinschgau, Martelltal, 2350 m s.m., 21. 7.1956, leg. Soest (Hb. L 0065666). — Ötztaler Alpen, Pfossental (Seitental des Schnalstals), 2100–2200 m s.m., 18.7.1956, leg. Soest (Hb. L 0065681) = locus classicus für den Namen T. pseudofontanum; – ibid., Bachufer, ca. 2200 m s.m., 16.8. 1999, leg. Uhlemann (Hb. DR u. Uhlemann). — Ortler-Gruppe, Sulden, Rosimtal, ca. 2500 m s.m., 26.7.2008, leg. Uhlemann (Hb. Uhlemann) = locus classicus für den Namen T. insubricum .

Bei beiden als identisch erkannten Sippen handelt es sich um typische Sektionsvertreter mit großen Früchten, langen Rostra und kaum gelappten Laubblättern. Hinzu kommt das sehr seltene Merkmal fast rein gelber Griffeläste.