Pachylis gigas Klug, 1835 in Burmeister (1835) stat. rev.
Pachylis gigas Klug in Burmeister, 1835: 338. — Brullé 1835: 368. — Blanchard 1840: 121. — Dallas 1852: 383. — Stål 1862: 275; 1867: 158. — Walker 1871: 52. — Wilson 1909: 91. — Blöte 1938: 303. — CoreoideaSF Team 2020.
Thasus gigas – Stål 1870: 132. — Distant 1881: 108; 1892: 351. — Lethierry & Severin 1894: 14. — Gibson & Carrillo 1959: 24. — Schaefer & O’Shea 1979: 521. — O’Shea 1980: 219. — Schaefer & Mitchell 1983: 600. — Manna 1984: 194. — Henry & Froeschner 1988: 89. — Brailovsky et al. 1994b: 325; 1994a: 247; 1995: 73. — Schaefer & Packauskas 1997: 206. — Forbes & Schaefer 2003: 239. — Packauskas 2010: 188. — CoreoideaSF Team 2020.
NON- TYPE MATERIAL. — Mexico • ♂; Aguascalientes Rincon de Romos, 6300’ rocks, Agave; R. L. Aalbu col.; 9.VII.82[1982?] • 3♂; 1♀; Cuernavaca, Crawfer; CAS • 1♂, 1♀; Querétaro St., Villa Bernal; 20°44’41”N, 99°56’22”W; 2060m a.s.l.; J. E. Eger & H. Brailovsky; 1.VII.2015; FSCA • 4 ♀; Zimapan; 26/29.VIII.41[1941?]; CAS • ♂; Estado de Morelos; 8 km S. of Cuernavaca; 1300m; Edward S. Ross; 6.IX.1980; CAS .