Mustela erminea [ spec. nov.]

M. plantis fissis, caudae apice atro.

Mustela vulgaris. Gesn. quadr. 149. Aldr. ungv. 307. Jonst. quadr. t. 74. Raj. quadr. 195.

Mustelae genus corpore elongato pedibusque brevibus est, currit trunco incurvato, scandit arbores, salit ex arbore in arborem.

Mustela candida s. Ermineum. Raj. quadr. 198.

Mustela alpina candida. Vagn. helvet. 180.

Habitat in Europa & Asia frigidiore; hyeme praesertim in alpinis regionibus nivea.

Confer. Mustela javanica. Seb. mus. 1. p. 77. t. 48. f. 4.

Cauda dimidia extrorsum nigra; corpus hyeme album, aestate rufum excepto abdomine, pectore, gula. Pellis pretiosa hodie feminis nostratibus.

Edit Pisces, carnes, Mures, ova, Fungos, non vegetabilia; avarissima, foetida, siticulosa, noctu praedatur; terrefacta epilepsia corripitur.