Mus marmota [ spec. nov.]

M. cauda abbreviata subnuda, auriculis rotundatis, buccis gibbis.

Mus cauda elongata nuda, corpore rufo. Syst. nat. 10. n. 11.

Mus montanus. Matth. diosc. 2. c. 63.

Mus alpinus. Raj. quadr. 221. Wagn. helv. 179. Dodant. mem. 3. p. 31. t. 31. Gesn. quadr. 743. Aldr. quadr. 445.

Habitat in alpihus Helveticis, Tridentinis.

Dentes primores inferiores apice divergentes.

Mystaces utrinque serie sextuplici. Aures parvae, vestitae. Bucca utrinque: admodum gibba. Cauda palmaris, nigra. Verruca supra oculos setis 6; sub oculis setis 7. Dorsum cinereum. Inguina & pedes cinereo flavescentia. Sutura a gula ad anum. Pedes 4-5. H. Z. Hallman.

Profunde & celerrime fodit; hybernat alto somno, manibus cibum ori admovet, saepe erecta incedit; facilius in planitie, quam sub terra assequitur.